Home » Artikelen » Een kijkje op de stille school van juf Marjan

Een kijkje op de stille school van juf Marjan

Datum: 1 april 2020

Het zijn bijzondere tijden voor leraren. Normaal gaan ze iedere dag met een broodtrommel onder hun arm naar school, maar nu moeten ze vanuit huis werken. We spreken met een paar leerkrachten uit het primair onderwijs en docenten uit het voortgezet onderwijs over het organiseren van onderwijs op afstand, maar ook over hun dagindeling en het missen van hun leerlingen. Deze keer: juf Marjan, intern begeleider en groepsleerkracht bovenbouw van de Montessorischool Lindenholt in Nijmegen. Bijzonder: ze staat hier al ruim 35 jaar voor de klas.

Biografie

  • Naam: Marjan
  • Leeftijd: 60
  • Functie: Intern Begeleider groep 1 t/m 8 en Groepsleerkracht bovenbouw
  • School: Montessorischool Lindenholt, Nijmegen

Hoi Juf Marjan. Hoe zijn de afgelopen twee weken verlopen?

“Nou… ik ben eigenlijk behoorlijk druk geweest! Dat begon op maandag 16 maart, de eerste dag dat de scholen gesloten bleven. We begonnen die ochtend met een bijeenkomst met het team. Er was geen paniek, maar we maakten ons wel een beetje zorgen. Hoe zou de komende tijd gaan verlopen? Toch hebben we snel geschakeld en meteen besloten hoe we de eerste week gingen aanpakken. Op onze school hebben we een onder-, midden- en bovenbouw, dus we zijn per bouw bij elkaar gaan zitten om een lespakket samen te stellen. Op woensdag konden de ouders de lespakketten komen ophalen. Op donderdag zijn we met de lespakketten voor de week erna aan de slag gegaan. In de eerste week ben ik hele lange dagen op school geweest om alles te regelen. Inmiddels begint het al een beetje te wennen.”

Wat zijn de leerlingen nu thuis aan het doen?

“De lespakketten bestaan uit hun eigen werkboeken met extra werkbladen. Ze zijn ook met wat nieuwe stof aan de slag gegaan; daarvoor hebben we goede instructiefilmpjes meegestuurd. De leerlingen hebben ook creatieve en vrije opdrachten gekregen die ze kunnen doen. We horen van de meeste ouders dat het thuis best goed gaat. Het valt me, gezien de situatie, niets tegen.

Ik maak me niet zo’n zorgen over het onderwijs dat de leerlingen nu missen. Ik maak me meer zorgen over de interactie tussen de leerlingen. Ze missen elkaar. Gelukkig hebben ze onderling wel veel contact via Whatsapp en ze helpen elkaar ook. Zo hoorde ik dat een leerling een andere leerling had ingeschakeld voor hulp in plaats van mij te bellen. Wat dat betreft zie ik ook hele positieve ontwikkelingen. Het is ook leuk om te zien hoe creatief sommige leerlingen hier van worden: één leerling thuis heeft een gymles georganiseerd voor zichzelf en haar neefje.”

Zijn er nog leerlingen op school?

“Ja, aan het begin van deze week waren er acht leerlingen op school. In de eerste week waren dit er vier. Ouders moeten hun kind van tevoren aanmelden zodat wij de opvang van de kinderen kunnen organiseren. Daarnaast mogen er bij ons niet meer dan vijf leerlingen in een lokaal zijn.”

Wat ben jij, naast het maken van lespakketten, aan het doen?

“We hebben afgesproken dat we iedere ochtend bereikbaar zijn voor ouders en leerlingen. Ze kunnen vragen stellen en we kunnen ze helpen met het lesmateriaal. Verder moet ik nog steeds een beetje wennen aan de stilte en lege lokalen. Ik heb normaal 32 leerlingen in mijn klas, maar ik heb er liever 40 dan geen!”

Je bent ook intern begeleider (ib’er). Wat betekent deze situatie voor die functie?

“Klopt, ik werk twee dagen per week als ib’er op mijn school. Normaal ben ik dan vooral bezig met leerkrachten ondersteunen, groepsbesprekingen voorbereiden, overleggen met ouders, externe instanties bellen en zorgplannen schrijven. Dat ligt nu grotendeels stil. De prioriteit ligt nu echt bij het thuisonderwijs. Natuurlijk kan dit niet voor lange tijd zo blijven. We vinden wel een manier om verder te gaan.”

Zijn er dingen waar jullie tegenaan lopen? Technische strubbelingen misschien?

“Ja, ach… ik ben niet meer de jongste, en niet heel erg handig met ict. Zo gebruiken we Microsoft Teams om met het team te vergaderen. Ik kreeg de camera en het geluid niet aan tijdens het eerste overleg. Gelukkig heb ik collega’s die daarin kunnen ondersteunen.

De schoolsluiting brengt ook goede dingen met zicht mee: initiatieven van kinderen, creativiteit van collega’s, en we merken hoe sterk en hecht ons team is. Ook onze nieuwe directeur doet het erg goed. En: de eindtoets is afgeschaft. Daar ben ik echt blij mee. Het schooladvies wordt nu leidend. Wij zien onze leerlingen immers acht jaar groeien en formuleren een zorgvuldig advies. Als een leerling de eindtoets enorm verknalt, krijgt zijn zelfvertrouwen een enorme knauw en begint hij onzeker aan de middelbare school. Daarnaast hecht het voortgezet onderwijs soms ook nog teveel waarde aan de eindtoets, in mijn ogen. Terwijl die toets een scheef beeld kan geven. Nou ja, dit jaar hoef ik me daar dus niet druk over te maken.”

Deel dit artikel
Auteurs

Judith Bosch

Judith Bosch is bedrijfsjournalist bij Marant. Ze schrijft en redigeert teksten, blogs en informatieve uitingen als flyers en folders. Daarnaast denkt ze ook op strategisch niveau na over de intern…

Meer over Judith Bosch

Laat hier een reactie achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *