Home » Artikelen » Wat gebeurt er als je 16 volwassenen weer in groep 8 zet?

Wat gebeurt er als je 16 volwassenen weer in groep 8 zet?

Datum: 17 september 2018

Vanavond wordt de derde aflevering van Een klas vol ouders uitgezonden. In dit programma gaan zestien ouders de schoolbanken weer in en volgen ze lessen uit de laatste twee maanden van groep acht. De ouders gaan de confrontatie aan met de wereld waar ze hun kinderen dagelijks achterlaten en doen dit op Basisschool Het Baken in Veenendaal. En dat betekent: lessen in taal en rekenen, maar ook gym, toetsen maken, repeteren voor de eindmusical en spelen op het schoolplein. Maar wat gebeurt er als je volwassenen twintig jaar terug in de tijd stuurt? Wij keken met een professionele blik naar het programma en deden wat opmerkelijke observaties.

In de eerste aflevering worden de ouders voorgesteld aan de rest van de school. De andere klassen moeten er even aan wennen dat er tijdelijk zestien extra schoolgenoten door de gangen lopen. Niet alle kinderen begrijpen wat die ‘grote mensen’ komen doen. “Dat zijn toch helemaal geen kinderen? Dat zijn gewoon ouders!”

De ouders krijgen les van juf Marike. Die maakt meteen duidelijk dat haar lessen geen theekransje gaan worden. “Er moet hier geleerd worden, want de school is geen feestlocatie.” Dat blijkt in het begin nog even wennen voor de ouders. Het is een tijdje geleden dat ze urenlang op een stoel moesten zitten en moesten luisteren naar een juf. Hier valt ook meteen op hoe vreemd het is wanneer volwassenen worden behandeld als kinderen. Het aftellen naar het stilzijn, het niet mogen reageren als je een opdracht krijgt, exact om 8.30 uur op je stoel zitten… juf Marike heeft de wind er flink onder.

Het nut van regels

Onderwijsadviseur en voormalig leerkracht Sanne Kokkeler zegt hierover: “Het leek alsof de ouders weer even moesten wennen aan de strakke regels en afspraken. Volgens mij vinden we, naarmate we ouder worden, dat we daar flexibeler mee om mogen gaan. Want regels zijn ontzettend waardevol en nodig, maar gelden niet voor ons, toch?! Het voelt zelfs betuttelend wanneer we er op aangesproken worden. Wanneer zijn de regels zinvol? En moeten we ons inderdaad aan elke regel en afspraak vast houden? Of is er ruimte voor speling? Ik vind het voor het onderwijs nodig dat er regels en afspraken zijn voor het collectief, omdat het anders een grote bende kan worden. Daarnaast denk ik dat er voor individuele leerlingen gekeken kan worden of er speling is in de regel of afspraak. Als dat bijdraagt aan het leren van het kind, is dat voor mij namelijk nog waardevoller!”

Geen kauwgom in de klas

Anne Jan van den Dool, integraal onderwijsbemoeier die samenwerkt met teams en directeuren uit het onderwijs, zegt: “Ik ben vooral geïntrigeerd door de mindset van de leerkracht in de eerste aflevering. Er is een nadrukkelijk verschil tussen de opvatting die ze voor de camera lijkt te hanteren en de opvatting die ze overdraagt aan de ouders in de klas. Ze vertelt de ouders dat ze eigenaar zijn van hun eigen leerproces om vervolgens direct duidelijk te maken dat de machtsverhoudingen zo liggen dat zij bepaalt wat er gebeurt en de ouders zich aan die regels hebben te houden. Haar argument is: ‘je bent op school om te leren’, en blijkbaar is het om die reden volslagen logisch dat je geen kauwgom eet in de klas bijvoorbeeld, en hebben de ouders zich daar ook gewoon aan te houden.

Blijkbaar pakken de ouders de onderliggende boodschap goed op en daar gedragen ze zich ook naar. Voor de camera is de leerkracht daar minder geheimzinnig over: “Ik ben heel benieuwd of ze ook doorhebben dat we hier niet alleen voor de gezelligheid zijn, maar ook om te leren.” Als je het zo formuleert spreekt daar geen hoge verwachting uit.

Onderwijsadviseur Jan van Leeuwen vult aan: “Chris Argyris deed in de jaren 70 al onderzoek in vernieuwingsprocessen en kwam tot een vergelijkbare observatie als Anne-Jan. Hij noemde dat espoused theory (wat mensen zeggen dat ze doen) en theory in use (wat je mensen ziet doen en hoort zeggen). Zeg maar: een zondagse theorie en een doordeweekse theorie.”

Typetje

Volgens juf Marike staat ze dus nooit boven de groep, maar begeleidt ze de groep. Vader Ronald is het niet met haar eens en gaat de discussie aan. Juf Marike doet dat al snel af met ‘ik begin jouw typetje ook al te begrijpen’. Ook dat voelt vreemd wanneer het naar een volwassene wordt uitgesproken.

Wat vind jij?

Kortom: zet zestien volwassenen in een klas met een autoritaire leerkracht en het feest barst los! Wat vond jij van de afleveringen van Een klas vol ouders die tot nu toe zijn uitgezonden? Kun je je vinden in het commentaar of zie jij het heel anders? We horen het graag!

Foto: © Evangelische Omroep

Deel dit artikel
Auteurs

Judith Bosch

Judith Bosch is bedrijfsjournalist bij Marant. Als onderdeel van de Marketing en Communicatie-afdeling schrijft en redigeert ze teksten, blogs en informatieve uitingen als flyers en folders. Daarna…

Meer over Judith Bosch

Laat hier een reactie achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Klaas van Lavieren

17 september 2018

Reageer niet inhoudelijk, maar de betreffende school Het Baken staat niet in Harderwijk maar in Veenendaal.

Ronald

17 september 2018

Het baken staat in veenendaal en niet in Harderwijk.... Vandaag de topo toetst ;)

Elo Andringa

17 september 2018

Ik schreef er als “Torenwachter” ook al over. Vind het programma geen reclame voor het onderwijs. https://www.facebook.com/581296318562995/posts/2656009591091647/

Karin Huiberts

18 september 2018

Als ik dit artikel lees merk ik dat het geschreven is door mensen die weinig ervaring hebben met televisie maken. Het is makkelijk om je oordeel te geven op beelden die uitgezonden worden en vaak uit de context zijn gehaald. Er wordt veel geknipt en geplakt door de editor en eindredacteur, waardoor een bepaald beeld van een leerkracht ontstaat dat niet klopt. Dát is dus de reden dat juf Marike anders overkomt tijdens de uitzending dan in het afgenomen interview. Het heeft in dit geval dus helemaal niets te maken met de 'zondagse theorie en de doordeweekse theorie'. De nadruk komt te liggen op bepaalde uitspraken die worden gedaan, waardoor er een beeld ontstaat dat scheef is. En ja, dat blijken dus de consequenties te zijn als je meedoet aan dit programma. Je staat al snel met 1-0 achter en hebt geen mogelijkheid om uit te leggen in welke context je bepaalde uitspraken hebt gedaan en hoe je werkelijk naar kinderen kijkt en met hen omgaat. Hoe weet je bijv. dat juf Marike niet naar individuele kinderen kijkt als het gaat om het afwijken van regels en afspraken? Het is nl. een juf die dit fantastisch doet in de dagelijkse praktijk en juist het individuele kind centraal heeft staan. 'Wat heeft dit kind nodig om tot ontwikkeling te komen' staat bij haar hoog in het vaandel. Dat dit niet uit de verf komt in zo'n programma, zeker niet na 1 uitzending, is begrijpelijk toch? Als collega van Marike vind ik het belangrijk om dit onder jullie aandacht te brengen. 'Wij wensen alle kinderen op de hele wereld zo'n juf toe', was de conclusie van het productieteam én de ouders die 8 weken met juf Marike hebben opgetrokken in onze school. Met dat compliment op zak kan juf Marike weer volop aan de slag met de kinderen in haar huidige klas! Een collega om trots op te zijn! P.S. De opnames zijn gemaakt op Het Baken in Veenendaal.

Judith Bosch

18 september 2018

Ha Karin, dank voor je reactie. Goed om deze nuancering aan te brengen in het verhaal!

Judith Bosch

18 september 2018

Oeps... Het is aangepast, dank voor je reactie!