Home » Artikelen » Ik heb dyslexie – anders kijken naar dyslexie

Ik heb dyslexie - anders kijken naar dyslexie

Datum: 30 mei 2016

“Wat een kleine letters en wat veel tekst,” zegt een kind tijdens de tussenmeting van de dyslexiebehandeling. Toch begint hij vol goede moed aan lezen. Netjes rechtop in de stoel met een glimlach op zijn gezicht. Als de tekst moeilijker wordt, verandert de gemoedstand van hem ook. Aan het einde van de leestoets zegt hij somber: “Het ging niet zo goed, hè?”

Het is maar hoe je het bekijkt

Ieder kind heeft eigen leerpunten. Een kind met dyslexie heeft meer moeite met lezen en spellen en zal daarom meer begeleiding nodig hebben dan klasgenoten. Het kan goed zijn dat rekenen dan weer makkelijker afgaat. Helaas wordt de focus vaak meer gelegd op dingen die een kind niet kan in plaats van wel. Zo ziet een kind zijn of haar eigen mogelijkheden minder goed en is er een grote kans op een negatief zelfbeeld. Dat vind ik zo ontzettend jammer! Ondanks dat een kind moeite heeft met spellen en lezen is er altijd iets wat wel goed gaat en benoemd kan worden. Een voorbeeld: een kind leest een tekst langzaam, maar zonder fouten. Hij baalt misschien dat hij niet zo snel leest als zijn klasgenoten, maar hij heeft wel alle woorden foutloos gelezen. Super goed dus eigenlijk!

Ik heb dyslexie Ik ben dyslexie 

Kinderen met dyslexie kunnen soms niet verder kijken dan het ‘label’ dyslexie. Gedachten als: “Ik heb dyslexie en ik kan dit niet” komen veel voor. Maar dyslexie heb je, je bent het niet! Naast dat deze kinderen moeite hebben met lezen en/of spellen, zijn ze vaker ontzettend creatief en kunnen ze goed samenwerken. Daarnaast hebben deze kinderen vaak een grote feitenkennis over onderwerpen die ze interesseren. En gelukkig willen ze die kennis best met mij delen. Zo leer ik iedere dag weer over verschillende onderwerpen: van snelle cheeta’s tot aan laadvermogens van vrachtwagens. Handig!

Het regent complimentjes

Hoe krijg je een kind met dyslexie zover om anders te kijken naar de dyslexie? In eerste instantie zal het kind hulp nodig hebben van de ouder, leerkracht of behandelaar. Succeservaringen en complimenten spelen dan een belangrijke rol. Het uiteindelijke doel is natuurlijk dat een kind zelf anders gaat kijken naar de dyslexie. De juiste vragen stellen is heel belangrijk. In plaats van te vragen “Wat vind je moeilijk?” vraag je: “Wat gaat er goed?” of “Waar zou je nog beter in willen worden?”. Help een kind om iedere dag zichzelf een compliment te geven over wat goed ging die dag. Richt je op het ontwikkelen van een  positief zelfbeeld. Aan de slag dus met die complimentjes!

Lachend naar huis

Tijdens de behandeling werk ik ook met die complimentjes. Zo gaat ieder kind weer lachend naar huis. Terug naar die jongen die vol goede moed aan het lezen begon maar toch een beetje somber werd toen het nog niet helemaal lukte. Na de tussenmeting ging diezelfde jongen toch lachend de deur uit. Want ja, die tekst was moeilijk, maar hij heeft het wel helemaal uitgelezen en niet opgegeven! Daarnaast kon ik ook vertellen dat we 2(!) niveaus hoger gingen. Hartstikke knap! Het harde werken is niet voor niets geweest. Zie je wel: “Je kan het!”

Reacties?

Mail gerust met Michelle Oosterhoff (m.oosterhoff@marant.nl)

Deel dit artikel
Auteurs

Michelle Oosterhoff

Michelle Oosterhoff is orthopedagoog bij Marant Behandelpraktijk. Ze begeleidt kinderen met dyslexie. Daarnaast voert ze onderzoeken uit om dyslexie vast te stellen.

Voor Michelle als orthopedag…

Meer over Michelle Oosterhoff

Laat hier een reactie achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *