Home » Artikelen » Zo belangrijk is ouderbetrokkenheid bij dyslexie

Zo belangrijk is ouderbetrokkenheid bij dyslexie

Datum: 9 januari 2017

Het is acht uur ’s ochtends en ik open Letterlicht, de behandelsoftware van Marant, om te kijken of ik nieuwe berichten heb ontvangen van ouders. Ik open het logboekbericht van de moeder van Tristan, een jongen die vandaag alweer zijn laatste behandeling heeft:

Dat was het dan, mijn laatste notitie in dit logboek. Het officiële behandeltraject zit er op. Wat is Tristan in die anderhalf jaar enorm gegroeid! Mede dankzij jouw behandelingen en je duidelijke uitleg aan mij (en niet te vergeten de actieve inzet van de intern begeleider en de leerkrachten) kan Tristan nu zoveel beter lezen! Dankjewel! Samen met de leerkrachten gaan we verder werken. Loes, bedankt voor je inzet, je openheid en je laagdrempeligheid! Lieve groetjes, Kaja

Een grote glimlach verschijnt op mijn gezicht. Laat de werkdag maar komen!

Ouderbetrokkenheid

De term ‘ouderbetrokkenheid’ bestaat al sinds er scholen zijn, maar is vooral de laatste jaren een veelbesproken onderwerp. Het is lang niet meer zo vanzelfsprekend dat ouders zo betrokken zijn bij hun kind, vanwege alle druktes rondom werk enzovoort. En dat terwijl een goede samenwerking tussen ouders en school net zo belangrijk is als leren lezen en rekenen (Pameijer, 2012). Goede contacten tussen school, ouders en kinderen komen de leerprestaties en de maatschappelijke ontwikkeling van kinderen ten goede (Ministerie van OCW, 2009). Ouderbetrokkenheid vormt zo de basis voor de prestaties op school. Bij Marant Behandelpraktijk stimuleren we de communicatie met ouders daarom zoveel mogelijk en op meerdere manieren.

Logboekberichten

Tijdens de dyslexiebehandelingen worden ouders en school, in dit geval van Tristan, van de voortgang op de hoogte gehouden via logboekberichten. Als behandelaar schrijf ik hierin op wat ik in de behandeling met Tristan heb gedaan, wat hij moeilijk en makkelijk vindt en ik geef huiswerktips. De ouders en school van Tristan kunnen dit logboekbericht op de dag van de behandeling lezen. Wanneer er vragen, opmerkingen of andere bijzonderheden zijn, kunnen zij een reactie plaatsen. Het komt bijvoorbeeld regelmatig voor dat ouders een vraag stellen over het huiswerk of ze geven aan dat het kind een bepaalde spellingregel nog lastig vond. Op deze manier weet ik dat het belangrijk is om in de behandeling hier nog even de aandacht op te richten. Bij bijzonderheden die overleg vergen is er uiteraard telefonisch contact. Op deze manier zijn de lijntjes kort en kan je op een laagdrempelige manier het contact onderhouden.

Tussenevaluatiemomenten

Gedurende het behandeltraject, dat meestal een jaar tot anderhalf jaar duurt, vinden er drie evaluatiemomenten plaats. Op deze momenten worden er toetsen afgenomen om te kijken hoe het kind er precies voor staat. Op basis van deze toetsresultaten en het verloop van het behandeltraject gaan we met ouders, leerkrachten en/of intern begeleider in gesprek. Wat gaat al goed? Waar richten we ons de komende periode op met het oefenen? Hoe zit het met de motivatie, het zelfvertrouwen en het leesplezier van het kind? En hoe kunnen we dit eventueel bevorderen? Door het hier samen met alle partijen over te hebben, maken we keuzes die het beste bij dít kind passen.

Wat vinden ouders belangrijk?

Maar wat vinden ouders nou belangrijk in het contact tussen hen en de behandelaar? Na afloop van het behandeltraject heb ik contact opgenomen met Kaja, de moeder van Tristan. Ze vertelt dat er gedurende het traject sprake was van een nauwsluitend net: naast de logboekberichten en de momenten waarop je met elkaar om de tafel zit, had ze het gevoel dat ze op elk moment kon bellen.

Ze vertelt: “In het begin van het behandeltraject was ik nog een leek en wist ik nog niet zoveel over hoe je je kind gericht hulp kan bieden bij lezen en spelling. Daarnaast was in vakanties mijn creativiteit op wat betreft de oefeningen die ik met Tristan kon doen. Dankzij jouw tips en die van de vorige behandelaar, kon ik weer vooruit.” Af en toe begreep ze de logica soms niet bij bepaalde spellingregels, dus kon ze even bellen om opheldering te krijgen. “Dankzij die laagdrempeligheid vond ik bij jullie een logisch klankbord. En wanneer ik graag wilde meekijken bij behandelingen, kreeg ik die mogelijkheid. Als ouder dien je zelf ook dit samenwerkingsverband te faciliteren”.

Wat vinden jullie nog meer belangrijk bij het contact tussen ouders en behandelaar? Laat het me weten via e-mail!

Deel dit artikel
Auteurs

Loes Knaapen

Loes Knaapen is orthopedagoog bij Marant Behandelpraktijk. Zij behandelt kinderen met dyslexie. Daarnaast onderzoekt zij kinderen met lees- en/of spellingproblemen, om erachter te komen of deze kin…

Meer over Loes Knaapen

Laat hier een reactie achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *