Home » Artikelen » Wat als jouw kind even niet lekker in zijn vel zit?

Wat als jouw kind even niet lekker in zijn vel zit?

Datum: 8 maart 2021

Femke* (11 jaar) zit in groep 8 van de  Achtsprong in de Lier. Een aantal jaar geleden werd dyslexie vastgesteld en heeft ze dyslexiebehandelingen gevolgd bij behandelaar Roxanne. Begin groep acht zit Femke niet lekker in haar vel.

In groep acht zit Femke bij meester Charlie.  Haar frustratie over haar dyslexie, dat ze daardoor anders is dan de rest en de angst voor het onbekende na groep acht, belemmerden Femke prettig te werken en plezier te hebben in het leren. Meester Charlie wilde graag helpen. “Het liefste zie ik een leerling met een lach op het gezicht, maar dat zat er even niet in, er moest iets gebeuren.”.

Moeder: “Femke was vaak verdrietig dat ze moest werken met een laptop en Kurzweil, want dat kost extra tijd. Ze baalde van de dyslexie en de aanleiding om te beginnen met dit traject was dan ook de wens dat Femke haar dyslexie gaat accepteren, maar ook de hulp van anderen daarbij durft te vragen. Toen we hoorden dat Marant nu ook basis GGZ aanbiedt en Roxanne Femke dus kon gaan helpen, vielen de puzzelstukjes ineen. Femke ging altijd graag naar Roxanne.”.

Femke: “Roxanne en ik hebben een goede klik, we lijken op elkaar, dat is fijn. We kunnen goed praten over allerlei dingen en we hebben veel getekend. Iedere sessie kon ik aangeven hoe het met mij gaat, zowel op school als thuis. En aan het einde van het gesprek gaf ik aan hoe ik vond dat het gegaan was en waar we het de volgende keer over zouden hebben. Maar ook of we de belangrijke dingen besproken hadden en of de sessie fijn was geweest of juist niet.”.

Roxanne: “Ja, dat is belangrijk. Soms zijn dingen heel belangrijk om over te praten, maar ook moeilijk en dus minder fijn om over te praten. Dan kan het ook helpen te tekenen.”.

Femke: “Ja! Ik heb bijvoorbeeld een tekening allerlei deuren gemaakt. De deur van de stoute Dibbes is een gevaarlijke deur, als je daardoorheen gaat, krijg je allerlei nare gedachtes. Maar er is ook een vrolijke deur: het feestje. En een deur waar je krijgt wat je verdient. Als je het goed hebt gedaan, is het er leuk, maar als je niet zo je best doet, is het er niet zo fijn. Op de verdrietige deur hebben we vorige week een slot getekend. Die kan niet meer altijd open. Een paar weken terug hebben we ook de wonderdeur toegevoegd, omdat er allerlei wondertjes gebeuren -het gaat beter met me- en ik heb een keuze gemaakt voor een middelbare school. De deuren veranderden ook, als ik door een deur was gegaan kwam er bijvoorbeeld een bloemetje ofzo bij.”.

Roxanne: “Het tekenen helpt om gedachtes te ordenen en om over gevoelens te praten. We hebben bijvoorbeeld ook een oplossingsgerichte strip gemaakt en getekend hoe het zou zijn als Femke vrienden zou zijn met Kurzweil. Femke heeft ook getekend wat er allemaal omgaat in haar hoofd, iedere keer een stukje verder. Ik heb Femke nu acht keer gezien en ik zie duidelijk verbetering, maar ze geeft ook zelf aan dat er veel veranderd is ten goede.”.

Moeder: “Het is fijn dat het zo geregeld kon worden, op school, onder schooltijd en met Roxanne, die ze al kende. Ik ben er echt heel blij met hoe het Femke heeft geholpen.”

Femke: “Als ik nu iemand tegen zou komen zoals ik was een paar maanden terug, dan zou ik tegen die persoon zeggen dat je niet moet bedenken wat je niet kan, maar wat je wel kan. En dat je vooral moet letten op wat je vooruithelpt en niet op wat je tegenhoudt. Ik zou ook zeggen dat ze naar Roxanne moeten gaan, want zij heeft mij echt heel erg geholpen. Dat je er met iemand over kan praten en je kan uiten, dat is toch heel anders dan bijvoorbeeld met je moeder. Ik ben veel vrolijker geworden, bijna bevriend met Kurzweil en geef mijn zelfvertrouwen nu een 8,5!”.

Meester Charlie: “Vanuit school is het voor ons vanzelfsprekend dat we er alles aan doen om een leerling met een lach op het gezicht te zien. Marant helpt al jaren leerlingen met dyslexie hier op school en nu ook met andere problemen. Dat helpt de leerling, maar ook mij. Femke gaat nu nog een of twee keer naar Roxanne en ik weet zeker dat ze de komende tijd heel erg gaat genieten van groep acht!”.

*Femke is niet de echte naam van dit meisje. Het verhaal is precies zoals ze het ons verteld heeft, maar ze wilde liever niet herkenbaar in het artikel genoemd worden.

Vergoede zorg (Basis GGZ)

Kinderen (zoals Femke) die in hun ontwikkeling op school en/of thuis vastlopen kunnen terecht bij Marant. Wij bieden individuele hulp zodat het kind/de jongere zich prettiger gaat voelen en het leren weer beter gaat. 

Wij bieden begeleiding bij een verscheidenheid aan klachten, bijvoorbeeld: 

  • Zelfbeeld 
  • Onzekerheid 
  • (Faal)angst 
  • Aandacht- en concentratieproblemen 
  • Problemen in de sociale omgang
  • Hoogbegaafdheid en sociaal-emotionele problemen 

Onze hulp valt onder de Basis GGZ. Marant heeft contracten met nagenoeg alle gemeenten in de regio. De hulp voor kinderen/jongeren wordt meestal vergoed. Hier is wel een verwijzing voor nodig van bijvoorbeeld de huis- of jeugdarts of het wijkteam. Kijk voor meer informatie op onze website of bel met onze Servicedesk

Deel dit artikel
Auteurs

Judith Bosch

Judith Bosch is bedrijfsjournalist bij Marant. Ze schrijft en redigeert teksten, blogs en informatieve uitingen als flyers en folders. Daarnaast denkt ze ook op strategisch niveau na over de intern…

Meer over Judith Bosch

Laat hier een reactie achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *